U kan waarschijnlijk niet meer volgen maar na Potosi en Sucre was ik in La Paz beland, samen met Elizaveta Ashmarova, een Russische die ongeveer dubbel zo groot is als de gemiddelde Boliviaanse.
Het plan was om van La Paz naar de jungle in Rurrenabaque te liften en daar een jungle-survival-tocht te doen. Zo gezegd zo gedaan.
Eerst een minibus naar Coroico genomen (Liftend uit een grote stad geraken is alleen voor de professionals weggelegd) S’anderendaags begonnen we er aan. Aangekomen op de weg die naar de jungle lijdt, bleek dat er wegwerkzaamheden waren vanaf 8 uur smorgens tot 6 uur savonds, en dit over ons volledige lifttraject. Dat gaf ons dus een wachttijd van 8h die dag en een beperktte lifttijd (tijdens daglicht) van 2 uur in het algemeen. Miljaar.
Toch nog een uur blijven wachten aan het kruispunt en wat blijkt: de aanhouder wint. Een jeep met 3 arbeiders die dingen opblazen, ging (tijdens de werkuren) door de wegwerkzaamheden. Een supersnelle 2-uur durende levensgevaarlijke rit bracht ons in een klein dorpje waar we eigenlijk weer vastzaten. Na een uur kwamen de arbeiders terug en vroegen of we nog een stuk verder wilden. Dat vonden wij wel goed. S’avonds aangekomen in Caranavi, een industriele stad, groter dan Sucre waar geen tourist te bespeuren viel. Het plan was om te camperen en dat deden we dan ook, aan de rand van de stad. Een beetje spannend toch wel.
Toch nog een uur blijven wachten aan het kruispunt en wat blijkt: de aanhouder wint. Een jeep met 3 arbeiders die dingen opblazen, ging (tijdens de werkuren) door de wegwerkzaamheden. Een supersnelle 2-uur durende levensgevaarlijke rit bracht ons in een klein dorpje waar we eigenlijk weer vastzaten. Na een uur kwamen de arbeiders terug en vroegen of we nog een stuk verder wilden. Dat vonden wij wel goed. S’avonds aangekomen in Caranavi, een industriele stad, groter dan Sucre waar geen tourist te bespeuren viel. Het plan was om te camperen en dat deden we dan ook, aan de rand van de stad. Een beetje spannend toch wel.
‘s morgens om 5uur opgestaan om te beginnen liften (om 7 uur ging de weg terug dicht). Het lot was ons dit keer minder gunstig gezind en we kregen geen lift te pakken. Dit betekende dus een hele dag spenderen in dit, zoals de engelsen het zeggen ‘shithole’. Het eerste deel van de dag spendeerden we in het park en daarna vonden we een leeg hotel met leeg zwembad (met glijbaan en springplank). Het kan erger.
Na 3 maanden veilig reizen zonder problemen moest het er toch eens van komen. Terwijl we even niet aan het opletten waren (lees slapen) werd mijn rugzak bijna gestolen. Ik heb de dader net op tijd kunnen vatten maar het scheelde niet veel of ik was alles kwijt.
Om niet nog een dag te verliezen besloten we een bus te nemen naar Rurre(nabaque). 12 uur zou de rit duren zei onze vriendelijke busticketverkoper. Uiteindelijk bleken dit er 18 te zijn. 18 uren die kunnen tellen. In het begin zaten we nog in de bergen op een 1-baansweg die net breed genoeg is om 2 autos te kunnen laten passeren. Wanneer 2 bussen zich moesten kruisen, moest 1 van de 2 achteruit stoten. Aangezien wij achteraan zaten betekende dit dat we soms boven de afgrond hingen. Allemaal Boliviaanse kopkes uit de raampjes om te kijken of de achterband al dan niet op de weg zou blijven. Daarna kwamen we aan in de pre-jungle met het 2e slechtste ‘wegdek’ waar ik ooit over ben vervoerd geworden.
Uiteindelijk aangekomen in een stortregenend Rurrenabaque, 5 cm kleiner.
Het hele liftverhaal is geen succes te noemen maar eerder een reiservaring. Het alternatief was naar Rurre vliegen voor 35 euro in 20 minuten maar goed, het moet niet altijd gemakkelijk zijn.
 |
| Onze kaart. Deze plaatsen zijn niet gekend door google maps. |
 |
| Zoek de derde bal |
 |
| Hoe korter bij de jungle, hoe gekker het fruit |
 |
| Wild kamperen |
 |
| De divegge, op heterdaad betrapt. |
Onder datzelfde motto boekten we een 3-daagse jungle survival tocht.
Ik ga naar de jungle en ik neem mee:
- 1 t-shirt
- 1 broek en onderbroek
- 1 vierwandig muskietennet
- 1 machete
- en zo bleek achteraf, ook 2 vishaakjes.
- 1 broek en onderbroek
- 1 vierwandig muskietennet
- 1 machete
- en zo bleek achteraf, ook 2 vishaakjes.
Met een jeep werden we een heel stuk de jungle ingereden. Na een uur begaf de jeep het en hebben we verder gelift. Eerst een uur of 3 verder de jungle ingewandeld en onderweg een hoop gekke fruiten gevonden en gegeten. Daarna was het tijd om te vissen. Eerst moesten we sprinkhanen vangen wat niet gemakkelijk is. Daarna vissen. Ik ving er 2 in 2uur tijd. Mijn eerste visvangst in mijn leven was een feit!
Het avondeten bestond uit vis, gekookt in een blad, en een soort jungle banana die naar niks smaken. Ondertussen had ik een liter of 9 vocht verloren. De jungle is een sauna waar de term zweten niet van toepassing is. Water spuit uit uw porien en het stopt niet tot een paar uur na zonsondergang en dan hebt ge het koud.
Het water uit de rivier is perfect drinkbaar en bezwembaar wat fijn is. Na zonsondergang dus fijn zwemmen en dan halfbloot opdrogen bij een klein vuurtje die de muggen op afstand moet houden.
Het avondeten bestond uit vis, gekookt in een blad, en een soort jungle banana die naar niks smaken. Ondertussen had ik een liter of 9 vocht verloren. De jungle is een sauna waar de term zweten niet van toepassing is. Water spuit uit uw porien en het stopt niet tot een paar uur na zonsondergang en dan hebt ge het koud.
Het water uit de rivier is perfect drinkbaar en bezwembaar wat fijn is. Na zonsondergang dus fijn zwemmen en dan halfbloot opdrogen bij een klein vuurtje die de muggen op afstand moet houden.
Ons bed bestond uit blaren op de junglebodem en een muskietennet, opgehangen aan een snelgemaakte scouts-achtige constructie, alleen konden wij het zonder touw. Zonder kussen of deken zou ik normaal niet goed slapen maar de gids had onderweg speciale junglekruiden geplukt die een heel relaxerend effect hadden.
Dag 2 gingen we nog wat wandelen. Tegen de middag zei de gids: go fish. Zonder veel goesting na het middelmatige succes van de dag ervoor begonnen we er toch maar aan. Na vier uur had ik er weer 2 en Lisa 1. Dit in de blakende zon in het gezelschap van een hoop vliegende gekke beesten. Toen begon de gids te vissen en ving er 10 in een kwartiertje. “Look, I use these seeds, the fish like”. Tof.
Bij het slapen gaan op dag 2 merkten we dat er in ons muskietennet nog aanwezig waren: een vijftal centimetergrote mieren, vliegende beestes en 3 grote vliegende kakkerlakken. Volgens de gids moest alles dood voor we gingen slapen maar probeer maar eens een vliegende kakkerlak te vangen in een muskieten net. Dat gaat niet man! dus gingen we zo maar slapen. Na een uur was het kakkerlakprobleem geen grote zorg meer want het begon te stortregenen. Zonder beschutting was het dus als slapen onder een douche, half in de modder. Het delen van lichaamswarmte hielp een beetje om warm te blijven. Lepelen kreeg een volledig nieuwe dimensie die nacht.
Bij het slapen gaan op dag 2 merkten we dat er in ons muskietennet nog aanwezig waren: een vijftal centimetergrote mieren, vliegende beestes en 3 grote vliegende kakkerlakken. Volgens de gids moest alles dood voor we gingen slapen maar probeer maar eens een vliegende kakkerlak te vangen in een muskieten net. Dat gaat niet man! dus gingen we zo maar slapen. Na een uur was het kakkerlakprobleem geen grote zorg meer want het begon te stortregenen. Zonder beschutting was het dus als slapen onder een douche, half in de modder. Het delen van lichaamswarmte hielp een beetje om warm te blijven. Lepelen kreeg een volledig nieuwe dimensie die nacht.
De derde dag bestond eigenlijk uit terugwandelen. Om 10 uur smorgens waren we al aan het rendez-vous punt aangekomen. Toen de gids weer voorstelde om te gaan vissen bedankten wij hem vriendelijk en begonnen te liften. Eindelijk een lift achter op een vrachtwagen.
Het was een goede ervaring, ik heb enkele handige dingen geleerd, ben 3 kg afgevallen in 2.5 dagen en ben mijn eigen een paar keer tegengekomen die 2e nacht. De gids mocht iets enthiousiaster zijn, iets minder vissen misschien.
 |
| Op fruitjacht |
 |
| De gids 'mogly' met de vangst van de dag |
 |
| junglehoed |
 |
| nepbananen met vis |
 |
| Onze toen nog droge master bedroom |
 |
| De sfeer de volgende ochtend |
 |
| Vers jaguarspoor. |
 |
| Een verzameling aandenkens |
Na de jungle was het tijd voor een kleine pause in Rurrenabaque. Die spendeerden we aan zweten, eten, douchen en het ondergaan van een soort pre-carnavalsfeest. Ze beginnen hier smorgens om 7 uur en tegen 5 uur 's nachts komt dezelfde fanfare nog onder uw raam door gekropen terwijl ze hetzelfde lied van 22 uur ervoor spelen. De amezjuur was niet alles maar toch respect.
Lisa haar visum ging aflopen en dus moest ze terug naar La Paz (de Russen mogen maar een maand in Bolivie blijven als ze al een visum krijgen) maar ik ging nog even blijven.
Naast de jungle hebben ze ook pampas in Bolivie. Dit is een soort onderwatergelopen jungle met veel beestjes.
In tegenstelling tot de lichamelijk belastende jungle was de pampas-tour luxueus en maar half zo duur.
Hele dagen werden we rondgevaren in een bootje. Slapen deden we in een paalwoningen complex.
Het programma:
Dag 1: jeeprit, bootrit met beestjes kijken, zonsondergang kijken, nachtboottocht met bliksemstorm en aligators, pingpong en alcohol nuttigen.
Dag 2: bootrit met beestjes kijken, anaconda zoeken (niet gevonden), zwemmen met roze dolfijnen, alcohol nuttigen
Dag 3: bootrit terug + jeeprit terug.
Hoogtepunten: - aligators in het donker (De ogen lichten groen op)
- Zwemmen met de dolfijnen. Het water is pikzwart door rottende planten dus ge ziet niks. Plotseling zit er eene roze flipper uw voeten te knagen.
Laagtepunten: Heel warm, miljoenen muggen, wakker worden met een aap in uw bed, stinkend heet zwart water.
De aap
Rocky, de huisaligator
De lelijkstevogel ooit
Een watervarken
Rocky's kleine broer
Ontspanning met alcoholconsumptie
Zwaar overdreven kleuren zonsondergang
Allemaal fijn, fijne mensen ontmoet waaronder 2 vlamingen. Vlaming nr 3 en 4 tot nu toe. Na de pampas was ik de hitte en de beestjes een beetje moe en was het tijd om terug te gaan naar La Paz, Dit keer per vliegtuig.
Boarding in Rurre
De landingsbaan
Geen opmerkingen:
Een reactie posten